Dette har skjedd:
Eg forventar at de gjer oss stolte. Framtida til Tyskland står på spel.
Søk dekning!
Det er bror Dykkar!
Gi eld!
Vi var fem. Fem vener. Vi hadde kjent kvarandre sidan vi var små.
Charly vil tene fedrelandet som sjukesyster.
- Veit han at De elskar han? - Eg trur ikkje det.
Ho ville gjere si plikt.
Syster Charlotte har fortalt at ein jøde gøymer seg her.
Eg er lei for det.
Viktor Goldstein. Far hans var skreddar.
Viktor skulle ta over verksemda, men ho blei øydelagd krystallnatta.
- Ein god tyskar bryt ikkje lova. - Vi er ikkje tyskarar lenger.
- Jødane blir sende austover. - Greta og Viktor held alltid i hop.
Alle trur at ho vil bli ei stjerne. Ei ny Marlene Dietrich.
- Og ho ville redde kjærasten Viktor. - Eg treng reisedokument. Kan du hjelpe?
Eg skal gjere deg til ei stjerne.
- Veslebror min Friedhelm. - Krigen vil få fram det verste i oss.
Bokormen som elskar Rimbaud og Jünger. Krigen gjorde han til ein krigar.
Og dette er eg. Wilhelm Winter. Løytnant i Myndekompaniet.
Der jøden er, er partisanen. Dette er ein krig. I føraren sitt namn.
Krigen er over seinast til jul.
Vi var fem.
Friedhelm!
KRIGENS UNGE HJARTE 2:3
Mai 1943. For to år sidan tok vi avskil i Berlin.
To år, og det tek visst aldri slutt. No er eg sikker i mi sak:
Wehrmacht er ikkje uovervinneleg. Vi har teke oppstilling ved Orjol.
Dei seier at det siste avgjerande slaget nærmar seg.
Slaget som skal få ein ende på krigen. Eg veit ikkje om eg enno har det i meg.
Trua på siger.
Vi går vidare.
Søk dekning!
Ut herifrå!
Der skremde du oss skikkeleg.
Frontlasarett i Orjol i Russland 36 mil frå Moskva
Hjelp meg, syster.
Syster? Legg eit turniké på russaren.
- Vi har ikkje lov til... - Gjer det!
- Ta han med hovudskaden først. - Og russaren?
Vi har ikkje nok morfin til våre eigne. Slå på radioen, syster Charlotte.
Syster Hildegard, De assisterer.
Vi høyrde Greta DelTorres syngje "Mitt vesle hjarte".
Kunngjering frå overkommandoen i Wehrmacht:
Føraren melde at...
Eg trudde at Obersturmbannführer...?
Eg er lei for det, frøken Greta. Han er visst i operaen med kona si.
Kona si...
Køyr meg heim.
Den 292. infanteridivisjonen Orjol i Russland, 35 mil frå Moskva
Tre dagar før slaget ved Kursk
To år i Russland, men eg forstår framleis ingenting.
Få dykk noko å ete.
Ferske soldatar. Berre borna.
Di eldre krigen blir, di yngre blir soldatane.
Kva med permen min?
Det er slutt på permisjonane.
Dei treng alle mann til denne offensiven.
- Faen! Kjærasten min... - Du har ingen kjærast, Bartel.
Korleis skal eg få meg kjærast når eg ikkje får perm?
Hallo. Eg heiter...
Kva heitte raudhåringen frå førre veke?
Han som fekk hovudet blåse vekk av ein granat?
Overlever du dei fire neste vekene, kan du fortelje meg kva du heiter.
Førebels heiter de nummer ein og to.
Bror din får nok skikk på dei.
Ja. Det gjer han nok.
- Kva heiter De, syster? - Charlotte.
- Vil De ta ein tår med meg, syster? - Eg drikk ikkje på vakt.
Gi meg eit kyss, då. Eg har bursdag i dag. 21 år.
Gratulerer med dagen.
Eg har splintar i hovudet. Dei kan ikkje operere.
Eg ser nok ut som eit spøkjelse. Rart, for eg er med i Spøkjelsesdivisjonen.
Spøkjelsesdivisjonen?
Vi får jødane til å forsvinne.
Kvinner òg?
Kva trur du skjedde med Lilija?
- Ho var ei flink sjukesyster. - Ho var jøde!
Jødane vil gjere ende på oss. Stemmer ikkje det?
Det er farleg med slikt snakk.
Bankar du ikkje på? Trur du eg er ei av desse hirdjentene dine?
Eg kunne ha vore naken!
Eg har sett det meste før.
Dritsekk!
Har kona di migrene att?
Kanskje eg burde ta ein kopp kaffi med henne ein dag?
Du skulle ha ringt. Eg har ikkje tid. Eg har nye songar å øve inn.
Snart får du fleire songar å lære.
Har du lyst til å reise på turné?
- Turné? - Nokre dansarar, ein sjonglør...
Og sjølve stjerna: Greta DelTorres.
Skal eg heller spørje Marika Rökk?
Kanskje eg kan øve inn nokre franske viser?
Eg har alltid drøymt om Moulin Rouge.
- Paris kjem seinare. - Seinare?
Turneen skal austover.
Warszawa. Ja, det kan jo...
- Russland. - Kva? Du trur vel ikkje...?
Du skal syngje for soldatane.
Dei har ikkje sett ei dame på fleire månader.
Du vil gjere stor lukke.
Når krigen er vunnen, går ferda til Paris, Milano...
Roma. Wien...
- Budapest. - Du får heile Europa til leikegrind.
No må du pakke. Flyet går i morgon.
Kva trur De om sjansane våre?
Afrikakorpset har overgitt seg.
Frå Tunis til Sicilia er det berre 30 mil.
Dei allierte kjem til å angripe Italia. Vi må drive russarane tilbake.
Løytnant? Når skal vi i kamp?
- Vil russarane gå til åtak? - Nei, tyskarane går til åtak først.
- Føraren sa det er over før vinteren. - Sa han årstalet òg?
Det er jo defaitisme!
Det er seint, gutar. På tide å ta kvelden.
- "God natt, løytnant." - God natt, løytnant!
Inn med dykk, ungar.
Gå vekk frå brønnen! Schneider! Gå vekk frå brønnen!
Vent litt. Stopp her.
- Flyet går om 30 minutt. - Eg veit det.
Ja?
- Orsak, eg må ha gått feil. - Var det jødane De ville besøkje?
- Dei er borte. - Borte?
Berlin er jo fri for jødar no.
Og pakket hadde ikkje vaska leilegheita eingong! Utruleg!
Ver stille, elles kjem russarane!
No ja... Møblane kom i det minste godt med.
Sei meg, var dette kjenningar av deg?
Kopice i Polen 17 mil frå Auschwitz
Kva held De på med?
Det er ikkje lov! Slutt opp!
Dei kjem til å skyte oss alle! Slutt opp! Slutt opp!
Hei! Du kjem til å døy. I morgon, om ein månad eller eit år.
Skrik ein gong til, så døyr du med det same!
Det gjeld alle her! Ingen treng følgje meg, men ingen får stoppe meg!
Eg var i Sachsenhausen. Dei treng arbeidarar til ein fabrikk i Lublin.
Då har du vore heldig. God tur.
Er det ikkje rart at toga alltid kjem tomme tilbake?
Kom.
No skal det skje, mine herrar. Vi har førebudd oss i vekevis.
I morgon set vi inn ein storoffensiv mot den russiske fronten.
Målet er Kursk. Operasjonen har fått dekknamnet "Zitadelle".
Vi går til åtak frå Orjol og Belgorod.
Aust for Kursk møter vi den 4. panserstyrken, og då sit dei i saksa.
Dette slaget vil syte for at Wehrmacht er i føringa att.
Om seks dagar må vi ha erobra Kursk. Føraren ventar at alle gjer sitt beste.
I kveld opptrer ei berømt songarinne for å styrkje moralen.
Mennene må få more seg litt før alvoret byrjar.
Takk.
Løytnant Winter?
Eg er lei for åtaket mot troppen Dykkar.
Dei skuldige vil sjølvsagt bli avretta i dag.
Kva er det med deg, Wilhelm?
Vi var like ved Moskva.
- No er vi meir enn 50 mil unna. - Eg veit det.
Stalingrad var ein katastrofe. Men vi kan enno vinne krigen.
Vi tok tilbake Kharkov og Belgorod...
- Etter først å ha mista dei... - Ta Dykk saman!
Vi må vinne dette slaget!
Vi må gjere ende på russarane før amerikanarane kjem!
Kom Dykk av garde, no.
Korleis leier ein soldatane sine i eit slag som få vil overleve?
Dei verkelege vinnarane av krigen er flugene.
Vi fôrar dei med vårt eige kjøt.
Gi akt.
Legg an.
Gi eld!
Forbanna pyse! Du bomma med vilje!
Jævla feiging!
Friedhelm.
Opp med deg!
- Kva ser du? - Ingen stasjon, ingen by... Vent!
Panservogner. Eit tog fullt av panservogner.
Tog med krigsmateriell har prioritet. Er vi heldige, har vi vunne litt tid.
- Vi må kvile. - Berre nokre minutt. Så held vi fram.
Takk.
Hallo? Viss de trur at...
Friedhelm!
- For ei overrasking! - Godt å sjå deg.
Charly!
Du var strålande!
Dette er jo heilt utruleg! No må vi feire!
Vent... Eg har det med meg.
Så unge vi var den gongen!
- Kvar er Viktor, då? - Han trong eit passfoto. Han har reist.
Eg har besøkt foreldra hans.
Champagne!
Føraren seier at krigen er over ved årsskiftet. Då har vi sigra.
Då kan de bli med når eg opptrer i Milano, Paris...
- Skål for deg, Greta. - Skål for oss!
Kom inn.
Søren òg. Eg må ete middag med kommandøren.
Eg kjem!
Berre forsyn dykk med det de vil. Ikkje vent på meg.
Det blir nok seint. Men eg blir jo nokre dagar til.
Vel, då får vi feire den berømte Greta DelTorres åleine.
Eg må òg gå.
Kaptein Feigl ventar på meg.
Ja. Eg må òg tilbake.
Gi dykk, no. Vi må jo feire!
Kva er det med deg, Wilhelm? Her er jo alt mogleg.
Ein Bordeaux frå 34. Charly...
- Kvifor kan vi ikkje... - Pasientane mine ventar!
Du er ein dritsekk, veit du det?
Eg vil ikkje at ho skal gjere seg falske voner.
Soldaten med hovudskaden... Er du dårleg?
- Ver så god. Kva er det med han? - Han er død.
- Bra. - Kom igjen!
Dei som er modige nok, blir med oss.
Eg klarer det ikkje!
Løytnant?
Då vi skaut bøndene etter det med brønnen...
Trur De at alle var partisanar?
Nei.
- Har De teke livet av mange? - Ein drep før ein sjølv blir drepen.
Eg vil studere til hausten. I Freiburg.
Under professor Heidegger. Filosofi og historie. Trur De at...?
Trur De at det lèt seg gjere?
- Vent heller til vårsemesteret. - Ja. Mor sa at...
Hald kjeft, no!
Sjølvsagt. Orsak.
Ein time og tjue minutt.
Kva tenkjer du om dette?
Vi står alle for tur.
Schneider fekk dei tilmed has på her inne i leiren.
- Då han gav deg bank den gongen... - Det var heilt rett.
Nei, det var det ikkje.
Eg svikta deg.
Det er...
Det er ikkje alltid lett å vite kva som er rett.
Far forventa alltid at eg...
Vi blir angripne!
Til våpen!
Opp med farten!
Søk dekning!
- Faen! Dei skyt altfor kort! - Dei er ikkje våre, din idiot!
Eg klarer det ikkje...
Sjå til at alt er klart.
Du må vakne. Opp med deg.
Gliwice i Polen 5 mil frå Auschwitz
Frøken Müller, vi må dra. Motoffensiven byrjar straks.
- Piloten må dra no. - Trur du eg lèt alt dette liggje att?
Som De vil, frøken Müller.
Sei at dei må vente. Eg er Greta DelTorres.
Dei er våre. Gi dei inn, gutar!
Det gjer ikkje noko. Det skjer med så mange i byrjinga.
- Då set vi i gang. - Opp med dykk, karar.
Kom igjen. No er vi i gang!
Russarane veit at vi vil angripe. Vi vil ikkje overraske dei.
Eg veit det.
Trykk her. Det klarer De. Eg treng intravenøs væske!
Greta?
- Hald ut. - Idiotane tok av utan meg!
- Kva heiter De? - Werner.
- Sjå på meg. - Eg fekk ikkje tak i kommandøren.
- Kanskje du kan hjelpe meg...? - Kva?
Syster! Werner? Werner?
Eg treng ei sjukesyster her!
Hjelp meg å bere. Hjelp meg!
Kom igjen, no!
Vi lyftar på tre. Ein, to, tre...
- Kva gjer de her?! - Fort!
Skund deg!
Kva vil du gjere no?
Eg anar ikkje. Eg dreg vel tilbake til Tyskland.
- Og du? - Warszawa.
Alina.
Viktor.
Eg hadde aldri trudd eg skulle seie dette til ein tyskar: Lukke til.
Stopp!
Spring!
7. juli 1943.
Panserslaget har vart i tre dagar. No skal det heile avgjerast.
Fleire enn 7000 panservogner står overfor kvarandre.
Friedhelm hadde rett. Den raude armeen visste at vi kom.
Tapa er store.
I fleire dagar har vi venta på forsterkingar.
Kurtsjatov i Russland 30 mil frå Moskva, 46 km frå Kursk
2 km herifrå er det ein telegrafstasjon. De skal erobre og forsvare han.
Får vi støtte frå panservogner?
Russarane gjer sterk motstand. Vi har mista halve panserstyrken vår.
De får inga støtte. De skal erobre og forsvare stasjonen.
Ingen teikn til fienden. Vi er her.
Telegrafstasjonen ligg 300 meter mot nordaust. Den vegen.
Første gruppa... Andre gruppa går først, så den første.
Den tredje gruppa held litt avstand og gir dei dekning. Forstått?
Opp med dykk, jenter. Lad og klargjer våpena!
- Marsj! - Så er vi i gang att. Du fører an!
Bort til passasjen. Første gruppe leier an. Kom igjen!
Søk dekning!
Granatar!
Bartel! Rykk fram på min kommando!
Gi oss dekning!
Av garde med deg!
Rykk fram!
Seibeut, Winter... Sikre området!
Opp med deg, gut!
Reis deg opp!
Panservogn!
Trekk dykk tilbake!
Tilbake!
Korleis orkar du alt dette?
Du har forandra deg.
Du er så...
Eg har drepe ei kvinne. Lilija. Ho var jøde.
Ho hjelpte meg, og eg forrådde henne.
Ingenting er som vi trudde, Greta.
Eg håpa at Viktor ville skrive til meg.
Eg anar ikkje korleis han har det.
Eller kvar han er.
Såret gror ikkje av seg sjølv. Det er farleg. Det må syast.
No? Korleis hamna du på det toget?
Etter at vi hadde kapitulert, blei eg teken til fange av folket ditt.
Dei sende meg til Tyskland for å arbeide.
- Ein gard i Franken. - Kva skjedde?
Lika du ikkje griselabbar og surkål?
Du, då? Er du jøde?
Kva om du måtte kle av deg framfor tyskarane?
Bit i denne.
Kvar er løytnant Winter?
- Kvar er forsterkingane?! - Må vi segle vår eigen sjø?
Eg har ei melding frå kaptein Feigl. Russarane har gått til åtak ved Orjol.
Og dei allierte har gått i land på Sicilia.
Krig på to frontar.
Føraren vil flytte den 2. SS-panserstyrken til vestfronten.
Luftwaffe har ikkje meir drivstoff til luftstøtte.
Vi treng forsterkingar!
- Eg er lei for det. - Då når vi aldri fram til Kursk!
Ta det med ro til i morgon. Men de må erobre telegrafstasjonen.
Sicilia er tapt, men mennene mine må ofre livet for ein vegstubb!
Vaktskifte.
Du hadde rett. Krigen får berre fram det verste i oss.
Ja, eg veit det.
Men likevel vil vi kjempe vidare i morgon.
- Til det ikkje er nokon att. - Ja. Til det ikkje er nokon att.
Kor mange vener har vi mista på desse to åra?
Schneider, Dorgerloh, Verbinsky, Bertok...
- Slutt opp! - Det er ikkje slutt før det er over!
Har du ikkje forstått det enno? Vi er kveg på veg til slaktehuset!
I dag er vi heltar, i morgon svin. Det finst inga meining i det!
Gud har svikta oss! Vi må lite på oss sjølve!
På oss sjølve og mennene der ute! Døyr vi i morgon, får det så vere.
Men du skal leie oss. Det forventar eg av deg!
Nummer to! Ammunisjon!
Løytnant!
Wilhelm!
Berre for dette?
For dette! Berre for dette?
Herregud...
Berre for dette?!
Vi ventar til det blir mørkt.
Om ikkje dei andre kjem, går vi tilbake. Kanskje har vi ein sjanse.
Korleis blei De slik?
Ein må ikkje la seg freiste til å vere menneskeleg.
Somme blir slik, og andre sånn. Det veit ein aldri på førehand.
Men éin ting er sikkert: Ingen blir uforandra.
Korleis har De klart å overleve så lenge?
Ein håpar at sidemannen døyr.
Ein god soldat er oftast feig og av og til modig.
Då er De ingen god soldat.
Ligg lågt. Sibirske jegerar kan treffe ein mynt på 300 meters avstand.
Tarnów i Polen 65 mil frå Berlin
Tyskaren kom til meg mest kvar natt.
Kona hans lét som om ho ikkje visste noko.
Så oppdaga eg at eg var gravid.
Ei jente.
Dei tok henne frå meg.
Kona til bonden kunne ikkje få barn.
Men han ville ha ein gut òg.
Så då byrja han att.
Då truga eg han med kniv, og sa: "Eg set ikkje tyske soldatar til verda!"
"Neste gong kuttar eg utstyret av deg!"
Då henta dei meg, og plasserte meg i jernbanevogna.
Det er lang veg dit, men når vi Łódź, har vi ein sjanse.
Eg har vener der.
Kvar er dei andre?
Dei er døde. Alle.
Pakk sakene. Åtaket er avblåse. Vi trekkjer oss tilbake.
Vatn.
"Din Martin."
- Er det til kjærasten din? - Mor mi.
Eg skriv at eg ikkje kan studere til vårsemesteret heller.
- Eg kan ikkje døy. - Fint for deg.
Nei, eg meiner... Mor mi.
Ho var 48 år då ho fekk meg. Det var eit mirakel.
Ho fostra meg opp åleine.
Ei enkel dame.
Ho gjekk til vervekontoret og sa at eg var einaste son hennar.
Eg måtte studere, så dei kunne ikkje innkalle meg.
Ei modig dame.
Ho måtte sitje ei natt i varetekt. For å ha forsømt pliktene sine.
Ei dame på 68 år. Forstår De det?
Kom. No går vi.
Eg er lei for det, Martin.
Eg kan ikkje ta deg med meg.
- Kvar har du tenkt deg? - Hald kjeft! Idiot!
Skal vi vedde? Aldri i livet! Kula gjekk rett gjennom hjartet.
Helvete! Det er jo Friedhelm.
Eg trudde det var ein russar.
- Kvifor går han med...? - Hald kjeft!
Høyrer De meg?
Han kan vente.
Kula gjekk inn like ved hjartet. Blodtapet er stort. Han er sjanselaus.
Friedhelm? Friedhelm!
Dr. Jahn!
- Kva med han? - Det er ikkje håp. Han her først.
Det går ikkje. Eg kjenner han.
Ver så snill!
Han må på operasjonsbordet. Straks. Skund dykk.
Nei, ikkje De. Syster Hildegard.
Du må ikkje døy frå meg!
Friedhelm.
- Wilhelm... - Eg skal skrive til han at du lever.
Nei...
Wilhelm er død.
September 1943.
Når ein dreg i krigen, kjempar ein for fedrelandet.
Seinare, når tvilen melder seg, kjempar ein for kameratane sine.
Men kva skjer når ingen er der lenger?
Når du er åleine, og den einaste du kan lyge for, er deg sjølv?
Kva kjempar du for då?
Pass på deg sjølv.
Eg ynskjer av heile mitt hjarte at du snart vil finne lukka.
Charlotte.
Der er du jo!
- Gjer det veldig vondt? - Nei, det går bra.
Eg fekk rett. Eg bad om at eg måtte få han heim att.
Ja.
Han.
Wilhelm kjem heim att. Eg veit det. Eg veit at han lever.
Eg har mjøl og to egg. Eg kan bake kaker.
Eg er lei for at kula bomma med ein centimeter.
Mine herrar! De må helse på den fabelaktige Greta DelTorres.
Skål for dei vakre tyske damene!
- Alt tilbake? - Dei treng meg ikkje lenger på fronten.
Du burde ta deg ein tur, du òg.
Vil De gjere oss den store æra å syngje med oss?
- Kom igjen. Syng med oss. - Takk, men eg er trøytt.
Fingrane av fatet!
Ho er visst betre van frå fronten. Vi er ikkje gode nok for frøkna.
Det blei vel nokre rundar i sengehalmen hos frontkjemparane.
Eg har ei overrasking til Dykk, mine herrar.
Det blir ingen endeleg siger.
Er De galen?
Dersom De vil bli heltar, er det best De skundar Dykk.
- Kva heiter ho? - Greta. Ho prøvde å redde meg.
- Kva gjer ho no? - Det skulle eg gjerne visst.
Vi fekk ikkje eingong teke avskil.
Ut med dykk. Ha dykk ut!
Vi har berre overnatta her. Vi går no.
Gå inn der.
- De kan bli her eit par dagar. - Tusen takk.
- Venen din seier ikkje så mykje. - Nei.
Eg går på marknaden.
De kan hjelpe son min ute på åkeren.
Vi snakkast.
- De må dra. - Far din sa at...
Dei som hjelper partisanar, blir skotne. Han vil angi dykk.
- Kva seier han? - Han hentar tyskarane.
Vil de leve, må de bli med meg.
Kom.
Russland i 41. Var De der?
Såramerket, Infanteriangrepsmerket, Austfrontmedaljen, Nærkampspenna...
Og sjå her. Panserkampmerket. Kor mange har De drepe?
Russarane har visst sett inn reservestyrkane.
No er det nok, gutar. La mannen vere i fred.
Sjølv om De er ein helt, kan De vel prate med oss?
Om eitt år er eg 17. Eg skal nok sanke fleire medaljar enn De!
Slike folk øydelegg krigen for oss!
Ja, eg forstår at Dorn er oppteken. Det har De sagt til meg i...
Har De sagt kva eg...?
- Roma ligg for nær fronten. - Du lova jo!
- La far din ete i fred. - Firenze, då. Eg har alltid...
Ver så snill! Eg har alltid drøymt om å sjå Venus-måleriet og David-statuen.
Vi snakkar om dette ein annan gong.
Kven er det?
Lukke til.
- Kven er de? - Eg heiter Alina. Dette er Viktor.
Vi er på flukt frå tyskarane.
Eg forstår det ikkje.
Du sa jo at... Nei, ikkje gjer det!
Ver så snill, mor. Det vil ikkje skje meg noko.
Nei!
Hei, der! Kom hit.
Vi har køyrt oss vill.
Snakkar du tysk?
Sjå her.
Han trur visst at krigen er over.
Reis deg opp.
Opp med deg!
Løytnant Winter. Det 3. kompaniet i det 60. infanteriregimentet.
Opne døra!
Kle på Dykk. Straks.
- Set Dykk ned. - Eg vil ha ei forklaring!
- Eg vil ha ei... - De tvilar på den endelege sigeren.
Stemmer det?
- Du er polsk? - Ja.
- Kvar kjem du frå? - Warszawa.
Warszawa...
Eg har ein ven der. Han bur i krysset mellom Leszno og Ogrodowa.
- Franek Madajczyk. Kjenner du han? - Nei.
Alle i Warszawa kjenner Franek Madajczyk.
Kanskje det. Men han bur ikkje i krysset mellom Leszno og Ogrodowa.
- Kvifor ikkje det? - Dei to gatene kryssar ikkje kvarandre.
- Er han tysk? - Ja.
Kvifor er du i lag med ein tyskar? Knullar du han?
- Er du jøde? - Nei.
- Kvifor er du så sikker på det? - Som du sa: Eg knullar han.
Det er mange angivarar der ute. Kvifor skulle vi la dykk leve?
For ein lømmel! Kvifor har du ikkje teke telefonen...?
- Bli sitjande. - Kva er dette for noko?
Bli sitjande!
Defaitisme, agitasjon...
- Krenking av føraren. - Du sende meg dit sjølv. På turné!
Du ville vel ha meg vekk frå den frigide kona di!
Du kan ikkje arrestere meg.
Då arresterer du barnet ditt òg.
Eg er gravid.
Eg er lei for det. Eg prøvde å leggje inn eit godt ord for deg.
Tap av minnet etter eit granatnedslag. Vi har kjempa i lag sidan 1940...
Du mister dei tyske borgarrettane dine.
Du skal avrettast ved skyting i morgon tidleg klokka 06.00.
- Eg kan søkje om nåde... - Vi har uansett tapt krigen.
Ein må berre bestemme seg for om ein vil døy eller lyge.
- Wilhelm, eg... - Det går bra.
Eg er ein tysk kollaboratør.
Dei fleste trur at krig handlar om å kjempe.
Det stemmer ikkje.
Krig handlar om å vente.
Vente på det neste åtaket. Det neste måltidet.
Den neste morgonen.